Ömer Ali

Yok olmak üstadı; hiçlik ustası. Göster bana, nasıl oldu bu muhal?! Girdap kucağında rakkaseliği Bellemek mümkün mü, nasıldır bu hal? ​Çıldırtan ateşi yudumlamakta, Gargara etmekte gönül boğazın. Tortulu bir boşluk tadı damakta;

Arz edip ah ile arzuhalimi, Sükut makamına savdın ya beni. Kabzedip sinemde pürmelalimi, Dar-ı ülfetinden kovdun ya beni. Lüküs lambasıydım, esrârım yoktu. Alevim içimde;  zararım yoktu. Üç harfli olmaya kararım yoktu,

Sen bu kadar güzel değildin Süveyda. Sümüklü, kara kuru bir kızdın. Ve hatta seni... seni hep pespaye anardım. Gidip nerede pembeli, Cicili bicili, Silgisi kokulu kız varsa

Seni artık sevmediğimi düşünüyorum, Uzun tefekkürler nihayetinde. Oynak serbest piyasa şartları, Duş jelinin kırılgan kokusu, Bir kaç gezegenin retrograd nazı, Bu efkarı meşrû kılıyor bende. Seni sevmenin maliyeti arttı gönlümde. Hem ben başkasını sevsem,

Güllere küsmüşsün diye duydum, Üzülme gülüm, Arkadaşlar arasında bazen olur öyle şeyler. Bak hepsi pişman. Bir kara gül hariç hepsi dalından kopup geldi sana. Bir kara gül yürüyerek geldi ayaklarına.

Sen ulu orta berbat bir büyü yaptın Firuzan. Neden kırık Yeşermez bu ağaca tırmandığım Dokuz düğüm cadı merdiveninin Son basamağı? Yorgun ayağımı uzattığım

Duyulur her gece gıcırtılı ses, Pas tutan beynimin menteşesinden. Tak tak'lar, homurtu dolu bin nefes; Zorlanır can kapım her köşesinden. Ah bu ten, yırtılmaz, sökülmez mintan! Dünya voltasında bir seyyar zindan. Ölüm, ruhum için tünel kazmadan