Keder

Duyar mısın sessizliğimin sesini Peki ya sessizce ağlayışlarımı? Hıçkırıklarla boğulsam gözyaşlarımda Duyar mısın imdat çığlıklarımı? Görüyor musun kan kırmızı gözlerimi, Nedeni bilinmez kederlenişlerimi? Boş bakışlarla dalıyorum yoluna Tutup çeker misin beni girdabından? Daralır göğsüm, kesilir nefesim. Nefes olur musun bana? Yoksa senin ellerin midir? Kalbime saplanıp kalan bıçağı tutan Sen değilsindir kederimin sebebi. Hani o belediye dolmuşları var ya Tıklım tıklım olur nefes alamazsın Öyleyim bu aralar, doldum ama taşamıyorum. Ben yazmayı seviyorum, sen bahaneydin. Oysa ışıltılı gözlerine yazmıştım ilkimi... Bardağı dolduran damla sensin hep. Kendimi kandırıyorumdur belki, Benim ilhamım sen oldun tek. Şimdi senin bahanenle yazıyorum. Çok doldum ama taşamıyorum... Anlasam, anlatabilsem birine Engin denizlere taşardım belki de.